Mahcubiyetin de bir devalüasyonu var.
Onurun da bir enflasyonu var.
İnsan değerinin grafiği aşağıya iniyor.
Kaç dil bilirsen bil, vücut dili dahil.
Diplomalar, çoğaltılmış cümleler, alkışlanan konuşmalar vardır.
Ama kasada başını öne eğen bir insanı okuyamıyorsan, hepsi boştur.
Asıl dil kelimede değil.
İçteki kırılmada.
Emekli.
İşsiz genç.
Simit alamayan dede.
Vize kuyruğundaki insan.
Bunları görmüyorsan, kelimeler sadece gürültüdür.
Bir ülkede yoksulluk sadace para değildir.
Mahcubiyettir.
İnsan çoğu zaman açlıktan değil, utanmaktan susar.
Kartı reddedilen bir baba paradan önce onurunu toplar.
İndirim günleri bekleniyorsa, kader konuşuyordur.
Büyüme anlatılırken tencere susuyorsa, hayat daralıyordur.
Bugün çok şey söylenir.
Ama insanın derdi, çaresizliği duyulmaz.
Bir toplum kırılganlığını kaybederse, anlaşma da biter.
Rakam büyür, vicdan küçülür.
Mesele kaç dil bildiğin değil.
Mesele, titreyen bir ateşin neden üşüdüğünü anlayacak bir yürek kalıp kalmadığıdır.
Çetin Ay
Bwa Başkanı
