ANLAM.. TEDAVÜLDEN KALKTI.

Bir eksiklik var. Bu eksiklik bireysel değil, 
toplumsal. 
Adı hemen konulamıyor ama etkisi herkesin hayatında hissediliyor. İnternet yüklenir, kontör yenilenir. Anlam bitti mi yüklenmez. Bugün insanlık tartışma konusu değil. Erozyona uğrayan, anlamdır.

Çalışıyorlar ama ilerleme hissi yok, bağ kuruyorlar ama kalıcılık yok, zaman harcıyorlar ama karşılık yok, konuşuyorlar ama yankı yok. Kadın, erkek, genç, yaşlı; memur, işçi, zanaatkâr, sanatkâr, akademisyen… Herkes aynı hissin içinde. İnsanlar bugün anlamı tek bir yerde arıyor: yaptıklarının bir karşılığı olduğu yerde. Bu boşluğu fakirlik doldurmuyor, zenginlik yetmiyor, mutluluk kapatmıyor. İnsan aç kalabilir, dayanır ama anlam kaybolduğunda insan dağılmaya başlar.

Çünkü anlam bir duygu değildir; insanı hayatta tutan sebeptir. İnsan emeğini anlamla taşır, beklemeyi anlamla kabul eder, eksilmeyi anlamla tolere eder, kazancı anlamla değerli kılar. Anlam çöktüğünde emek sonuç vermez, sabır alışkanlığa döner, umut ileriye bakmaz, itiraz insanın içine kapanır. Bugün yaşanan sıkıntı sadece fiziki ve ekonomik değildir; bu, insanın içini yoran anlamsızlık halidir.

Son yıllarda hayat zorlaştı. Para yetmiyor, konuşmak zor, gelecek belirsiz. Genç neye tutunacağını bilmiyor, çalışan emeğinin karşılığını göremiyor. İnsan en çok burada yoruluyor, anlam tam burada dağılıyor. Hayat taşınıyor ama insan toparlanamıyor. Anlam nefestir; oksijen bedeni hayatta tutar, anlam insanı bir arada yaşatır. Bu yüzden anlam bozulduğunda sevgi bile ağırlaşır, bir yere bağlanmayan her şey yük olur.

Bu yüzden toplum bağırmaz, tepki vermez, coşmaz. Emek ağırlaşır, ilişkiler geçicileşir, zaman öğütülür, gelecek umutsuzlaşır, anlam tükenir. İnsan bir eksilmeye katlanır ama karşılıksızlığa katlanamaz. 
Bugün yaşanan tam olarak budur. 
Bu bir ideoloji değil, bir yorum hiç değil; bu bir durum tespitidir.

Anlam vereni anlamsız bırakan, anlamsızdır. İnsan, anlamsız yaşadığında tükenir.

Çetin Ay
BWA Başkanı